نتوانستم بنویسم

بهار دور دست را

پاییز غم انگیز را

و آنان که قلم جوانان را شکستند نتوانستیم بنویسیم

امیدهای لگد مال شده را

آرزوهای عذاب آور را

آن ترسهای کودکانه را نتوانستیم بنویسیم

نقشهای پژمرده و ساکت را

دریاهای متصل به آسمان را

غصه های درک نشدنی را

دردهای تک نفره را نتوانستیم بنویسیم

اتاق های بی نور را

صدای قدمهای استوار را

بازرسیهای گاه و بیگاه را نتوانستیم بنویسیم

افکاری یک لحظه از ذهن می گذرند

آرزوهایی که زیر پا گذارده می شوند

و عشقهایی که نیمه رها می شوند را نتوانستیم بنویسیم؟!