گر می نخوری طعن   مزن مستان را

بنیاد   مکن تو حیله  و   دستان را

تو    غَره    به آن مشو    که می   می نخوری

صد لقمه خوری که می غلام است آن را

« خیام »

« من تو را ای عشق از کف داده ام     

هم خود را هم تو را گُم کرده ام

آن من عاشق منِ دیوانه را

 من نمی دانم کجا گُم کرده ام

من نشانی های خود را می دهم

یک نفر باید مرا پیدا کند

یک نفر باید که با طوفان عشق                                                                                      برکه ی خُشکیده را دریا کند ».