در این خاک زر خیز ایران زمین .................. نبودند جز مردمی پاک دین

همه دینشان مردی و داد بود .................. کزان کشور آزاد و آباد بود

بزرگی به مردی و فرهنگ بود .................. گدائی در این بوم و بر ننگ بود

از آن روز دشمن به ما چیره گشت .................. که ما را روان و خرد تیره گشت

از آن روز این خانه ویرانه شد .................. که نان آورش مرد بیگانه شد

بسوزد در آتش گرت جان و تن .................. به از بندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگانی بندگیست .................. دو سد بار مردن به از زندگیست

 به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه برنگذرد

ننگی دیگر بر تارک علم، فرهنگ ، ادب  و هنر ایران 

 در روزگاری که فرهنک  و ادب و هنر ایران زمین در هجوم اقوام بیابان گرد عرب رو به زوال و فراموشی سپرده میشد حماسه  سرای کهن ایران زمین حکیم ابولقاسم فردوسی  چنین سرود:

بسی رنج بردم در این سال سی

عجم زنده کردم بدین پارسی