قارغا و تولکو (کلاغ و روباه)

پئندیر آغزیندا بیر قارا قارغا ـ اوچاراق قوندو بیر اوجا بوداغا

تؤلکو گؤرجک یاواش یاواش گلدی ـ ائندیریب باش ادبله چؤمبلدی

بیر زمان حسرت ایله قارغا ساری ـ آلتدان، آلتدان ماریتدی باش یوخاری 
دئدی «احسن سنه، آقارغا آغا! ـ نه نزاکتله قونموسان بوداغا!»
بزه دین سن بو گون بیزیم چمنی ـ شاد قیلدین بو گلمگینله منی 
نه گؤزه لسن، نه خوش لقاسن سن! ـ یئری وار سؤیله سم هما سن سن! 
توکلریندیر ایپک کیمی پارلاق ـ بد نظردن ووجودون اولسون ایراق 
بو یقین دیر کی، وار سئویملی سسین ـ اوخو، وئرسین منه صفا نفسین !»
بؤیله سؤزدن فرحله نیب قارغا ـ آغزینی آچدی تا کی، ائتسین، غا 
«غا» ائده رکن هنوز بیرجه کره ـ پئندیری دیمدیگیندن ائندی یئره 
تولکی فورا هاوادا قاپدی یئدی ـ قارغایا طعنه ایله بؤیله دئدی 
«اولماسایدی جهاندا سارساقلار ـ آج قالاردی یقین کی، یالتاقلار»

 میرزا علی اکبر صابر

سعیدی